Communicatie blog – BV Nederland, papieren crisis, keuzemenu en Schoolveteraan op de kaart blog

Hallo Communicatie Blog lezer,

Fijn dat u er bent en van harte gefeliciteerd dat we elkaar hebben gevonden. Deze communicatie blog bereikt volgens Google Analytics ruim 100 landen. Zie hieronder het overzicht. Je zou dus kunnen zeggen dat deze Nederlandse communicatie blog wereldwijd Nederlands bereik heeft.

Communicatie blog van Communicatie-expert met een wereldwijd bereik.

Zo, leuk weet je toch als blog lezer? Ga er dus even rustig voor zitten zoals u in een restaurant zou doen. Ja, zit u lekker ontspannen ? Mooi. Vandaag gaat mijn communicatie blog over de papieren crisissen op onze Nederlandse keuzemenu. Een keuzemenu op de kaart die ook een Schoolveteraan opleverde.

Lekker voorspelbaar

Want wij zijn in Nederland met het nieuws toch lekker voorspelbaar geworden. Open een willekeurige nieuwspagina en start de dag weer eens gezellig met een crisis. Het is ons voorafje op de menukaart. Dat weten we en toch starten veel mensen de dag met het nieuws. Shit sells anders is het geen nieuws. Crisis hier en crisis daar. Maar hoe leuk zijn die voorpagina’s van Max die de F1 wint, lachende mensen met Koningsdag of als we een ronde verder zijn met voetbal en het WK ? Dan zit wat mij betreft de feeststemming er goed in. Proost ! Leuk nieuws draagt levensvreugde over, daarin maakt communicatie wat mij betreft het positieve verschil.


Papieren crisissen

Voor een crisis moet u bij de politiek zijn. Zo bestaat politiek vooral uit wetenschappelijke en papieren crisissen. Wereldwijd stikstofprobleem ? Bestaat alleen in Nederland en houdt gelukkig precies bij de Nederlandse grens op. Daarna is het probleem opgelost, hoe mooi is dat. Een probleem dat enkel op papier bestaat, is dus ook met papier op te lossen toch? Waarom we dan daarvoor een minister aannemen, terwijl het eenvoudig op papier is bij te stellen is. Kwestie van je boeren verstand gebruiken. Maar ja laten de boeren nu vooral de schuld van het papieren stikstof probleem krijgen… Want elkaar de schuld geven is zo lekker constructief en dus ga je op de koffie bij de minister. Wat dat aangaat draagt het zijn van minister wel bij aan het bestrijden van eenzaamheid. Je krijgt dan tenminste nog eens huisbezoek, haha. Mocht u eenzaam zijn, dan weet u wat u moet doen om dit te bestrijden.

In plaats van de koffie klaar te zetten en in gesprek te gaan met haar opdrachtgevers, wordt huisbezoek geïnterpreteerd als intimidatie. En precies dat is de Nederlandse mindset en het dedain. Dacht dat we zo graag het debat aangingen? Haha. Nee hoor, het menu op de kaart is vooral eenzijdig.

Andersom is die papieren intimidatie aan het adres van de eigen burger er wel. Zo ontving mijn gezin liefdesbrieven van Veilig Thuis over een huisbezoek. Wij hebben voor die eer bedankt waarmee een papieren thuissituatie crisis werd gemaakt. In ons huis geldt namelijk ons gezinsbeleid. En wij bepalen zelf wie er wel of niet over de vloer komt. Ja wij maken onze eigen gastenlijst en wij hebben daarvoor aan hen zeker geen uitnodiging gestuurd. Met zo’n liefdsebrief wordt de suggestie gewekt dat er iets aan de hand is. Het geeft een zeer onbehagelijk en onveilig gevoel. Daarmee wordt iets tot leven gewekt dat er niet is. Goed nieuws dus, want eigenlijk maken we ons druk om iets dat er niet is. Met dat besef was gelijk onze persoonlijke crisis opgelost, haha. Toch meer dan een felicitatie waard. Communicatie maakt het positieve verschil !

Woningcrisis ?

2 ondernemers willen woningvoorraad toevoegen om met woningtransformatie bij te dragen aan de oplossing van het woningen te kort in Nederland. Zij investeren enorme bedragen om de aangekochte woning netjes te transformeren, nieuwe badkamers, keukens, kunststof kozijnen, vloer en dak vernieuwd en er wordt zelfs een keurige vloerverwarming ingelegd. Alles, zodat mensen daar fijn kunnen gaan wonen. Echter vanwege een hoge parkeernorm, in een klein dorp, kunnen zij nu in plaats van 6 maar 3 gezinnen aan een woning helpen. Gemeente wil namelijk het liefst ook nog dat het één groot huis blijft van ruim 500 m2. Het imago van vastgoedinvesteerders wordt verweten dat zij de markt verstoren en dat zij direct bij dragen aan de woningnood. Dit terwijl het heel simpel is. De Gemeente zet hier zelf met haar beleid haar eigen burgers en inwoners buitenspel. En liefst wil de Gemeente ook nog bepalen hoeveel rendement de investeerder mag maken. Het is onderdeel van de menukaart die wij met elkaar krijgen voorgeschoteld van de Gemeente en de media. Communicatie maakt het positieve verschil.

Keuzemenu of menukaart

Ok. Feit dat dit nu zo werkt ligt er. Maar wat wordt er volgens met elkaar aangedaan door de mensen die dit zien gebeuren ? Lekker voorspelbaar… niets. Kijk en dat is een gemiste kans om elkaar wel te helpen. In een win-win situatie zou de Gemeente met een bepaald ‘noodartikel’ kunnen afwijken, zoals woningnood wat mij een meer dan faire beslissing lijkt. Door de parkeernorm naar beneden bij te stellen, kunnen er 3 extra woningen worden gemaakt, de Gemeente ontvangt meer vergunningsgelden, belastingen en pak hem beet zo’n 12-18 mensen zijn in een Gemeente van 1.500 inwoners aan een woonruimte geholpen. En ja, dat betekent ook dat je de investeerders rendement gunt. Win-win. Doelen bereikt. Iedereen blij.

Het woningvoorbeeld even in cijfers uitgedrukt. Vanwege een op papier toegekend parkeercijfer, wordt door deze Gemeente maar liefst 0,5 % van haar inwoners niet geholpen. Gezien landelijke parkeerbeleid zou het dus zomaar kunnen dat tienduizenden mensen ( 17.000.000 / 0,5 % inwoners = 85.000 mensen) vanwege een parkeernorm geen dak boven hun hoofd hebben. Het zal ongetwijfeld genuanceerder liggen, maar het geeft wel aan dat beleid en de beeldvorming niet strookt met de praktijk. Spannender is het niet. De menukaart is daarmee wat mij betreft nogal eenzijdig. Iets met elkaar willen verbeteren zal succesvoller zijn als helemaal niets doen. Gewoon omdat dat dit ook op de menukaart kan. Enige wat we daarvoor nodig is de wil van mensen en keuzemenu aanpassen naar de wens van de mens. Gewoon u en ik. Niets voor niets mensen maken de overheid.

Verandering van de menukaart

Politiek wordt in ons dagelijkse leven heel belangrijk gemaakt. Alles wat wordt bedacht wordt groot uitgemeten in de kranten en op tv. Deze mensen verdienen goede salarissen, hebben een hoge werkethiek en zijn meester in het bedenken van plannen die u en ik vervolgens moeten betalen. Het zijn niet alleen de Haagse geldvissers die dit gedrag vertonen en waar ik eerder over blogde, het is een wereldwijd verschijnsel en wordt gezien als het enige keuzemenu. Alles met de goede bedoelingen, vandaar ook dat u en ik zo tevreden zijn toch ? En eigenlijk zou ik dan ook een naamswijziging willen voorstellen. Van Overheid (OH) naar Burger Heilig (BH), haha. Kijk, een BH is wat anders dan een tassendrager. Een BH ondersteunt.


OH … een Schoolveteraan

Als moeder van een Schoolveteraan van niet Passend Onderwijs had ik voor mijn kind een BH op de menukaart verwacht en hem de juiste hulp gegund. Klopt helemaal. En ja, mijn kind had dat ook. Die snapt niet dat we in Nederland zo met (zieke) kinderen om gaan, dat wij als ouders en alle Nederlanders voor zo'n slecht resultaat ook nog Belasting betalen. Gewoon om van kinderen van niet Passend Onderwijs een Schoolveteraan te maken. En gelijk heeft ie. Hier mist bijvoorbeeld de optie zelfmanagement op het onderwijs keuzemenu. OH... een Schoolveteraan is het het kwalitatieve resultaat van de menukaart die BV Nederland realiseert bij zieke kinderen. Het is maar wat je Nederlandse kinderen gunt.

Gelukkig is er nu het boek Schoolveteraan. Een nieuw boek over Passend Onderwijs in de praktijk. Het boek Schoolveteraan is uit en staat op de kaart. Trots op ons unieke boek, dat zich kenmerkt met inzichten hoe Nederland omgaat met zieke kinderen, thuiszittenblijvers. En hoe ons gezin een positieve mindset heeft en om gaat met talent en wel kiest voor win-win. Schoolveteraan gaat namelijk ook over win-win en talent. Zo laat het boek zien dat thuiszitter Liza de Blok bulkt van het talent. Haar moeder postte deze tweet :

Post over het boek Schoolveteraan, Survival van niet Passend Onderwijs. Een trotse mama tweet.


Of de tweet van Miranda Wissink over Schoolveteraan. Een vrouw die zich inzet voor burgerkracht. Een talent dat veel burgers gewoon zelf hebben. Die zijn hun eigen BH - inclusief alle kosten - en kunnen de huidige inefficiënte werkwijze van de OH missen als kiespijn, haha.

Miranda postte op Twitter dit bericht:

Aanrader van Miranda Wissink over het boek Schoolveteraan. Een boek over thuiszitterblijvers, niet Passend Onderwijs en hoe er met zieke kinderen wordt om gegaan.


Ons gezin heeft nu van hun al meer steun ervaren dan van al die jaren duurbetaalde ‘hulptroepen’ Passend Onderwijs van de OH. En dat is ook gelijk het mooie van Nederland. Mensen dragen positief bij, in dit geval aan het op de mede op de kaart zetten van Schoolveteraan. Vanaf deze blog Petra en Miranda, hartelijk bedankt voor jullie initiatief en steun. Als debuterende auteur van het Nederlandse boek Schoolveteraan met duidelijke visie kan ik jullie steun zeer waarderen. En ja, het boek is nu exclusief te koop op de all3 website, het bedrijf van Schoolveteraan zelf. En goed nieuws voor onze blog lezers buiten Nederland. all3 verstuurd het boek ook buiten Nederland. Hoe ? Zet het even in de opmerkingen als u het boek besteld. Tegen meerkosten van de verzending maken wij het boek Schoolveteraan ook voor u - ja wereldwijd - beschikbaar. Win-win.

Wat mij betreft krijgt BV Nederland een nieuw keuzemenu die Nederland voor haar burgers mooier maakt, want er zijn ook een andere opties voor Nederlandse burgers, zoals win-win en zelfmanagement. Ze staan nog niet op de menukaart, maar o wat zou het welkom zijn als positieve gamechanger. Valt er eindelijk eens iets echt te kiezen. Win-win en levensgeluk als nieuw verdienmodel. Het toetje ? Ik gun het u en onze Nederlandse kinderen. Communicatie maakt het positieve verschil !

Fijne week, en laat u vooral omringen door liefde en plezier.


Liefs vanuit Almere,

Diana Stroeven
#leefnuengeniet

Auteur van het boek Schoolveteraan